Stadswandeling Topvrouwen! Open inschrijving 2 maart

STADSWANDELING EINDHOVENSE VROUWEN – VRIJDAG 2 MAART 2012

Geschiedenis lijkt vaak vooral over mannen te gaan. In deze informatieve stadswandeling wordt het accent gelegd op de betekenis van de vrouw in relatie tot de geschiedenis van de stad Eindhoven. Vrouwen lieten, al dan niet in combinatie met hun rol als echtgenote en moeder, hun sporen achter in de industrie, de zorg, het openbaar bestuur en binnen het geloof.

Tijdens deze stadswandeling hoort u naar aanleiding van bezienswaardigheden in de stad, alles over de invloed van bekende, minder bekende en onbekende vrouwen in het eindhovense. Daarbij wordt de huidige generatie vrouwen niet vergeten.

Deze wandeling is in het kader van de internationale vrouwendag op 8 maart.

Voor deze wandeling moet u zich vooraf aanmelen. Dit kan tot en met 24 februari via info@rhc-eindhoven.nl of telefonisch (040) 2649940.

Deze wandeling is voor groepen vanaf 5 personen het hele jaar door mogelijk. Meer informatie >>

Stadswandeling Eindhovense vrouwen - vrijdag 2 maart 2012

Aanvullende informatie:
Datum:
vrijdag 2 maart 2012, RHCe, Raiffeissenstraat 18
Ontvangst: 10.00 uur met koffie/thee
Start wandeling: 10.30 uur
Einde wandeling: 12.00 uur
Prijs: € 5,00 p.p.
Aantal deelnemers: maximaal 50

Posted in Artikel | Leave a comment

Stadswandeling ‘Eindhovense Topvrouwen’


Stadswandeling over Eindhovense vrouwen en hun positie in het verleden en heden

 

Eén blik op de Eindhovense geschiedenis en mannelijke iconen van de industrie springen meteen in het oog: Anton en Frits Philips, de gebroeders van Doorne (DAF). Het lijkt alsof er alleen mannelijke roergangers waren maar voor de groei van de stad ging het harde werken van duizenden vrouwen uit.

 

De Eindhovense vrouwen speelden een grote rol in de tot totstandkoming van de stad; in de industrie maar op het gebied van werk, geloof en zorg lieten zij hun sporen achter. Naar aanleiding van bezienswaardigheden in de binnenstad hoort u tijdens deze stadswandeling alles over de invloed van vrouwen in het Eindhovense. Daarbij worden ook de nieuwe generatie Topvrouwen niet vergeten. Deze stadswandeling is daarom niet alleen een stuk HIStory als ook een stuk HERstory……

 

Naar aanleiding van bezienswaardigheden in het centrum komen bekende vrouwen aan bod, daarnaast geeft de gids achtergrondinformatie n.a.v. de volgende thema’s:

  • Vrouwen en het geloof en de ziekenzorg;
  • Vrouwen en de Eindhovense industrie;
  • Vrouw en het gezin;
  • Vrouwen in de 2e Wereldoorlog;
  • Vrouwen en Kunst (onderwerp van/kunstenaar & Architect van);
  • ‘Vrouwe van Eindhoven’, adellijk bloed in Eindhoven.

 

 

Tip: VVV Eindhoven biedt dit thema ook aan op een DVD presentatie over de stad Eindhoven. Op locatie vertelt de VVVgids over verleden, heden en toekomst van de stad waarbij de Eindhovense vrouwen centraal staan. De 1 urige-presentatie wordt ondersteund door oud en nieuw fotomateriaal van de binnenstad. Informeer naar de mogelijkheden!

 

 

 

Aanvullende informatie

 

Aanvang: In overleg

Tijdsduur: 1,5 tot 2 uur

Locatie: Eindhoven

Prijs: € 82,00

Avond- (na 18.00 uur) en zondagtoeslag: 25%

Groepsgrootte: Maximaal 20 personen per gids

Talen: Nederlands, Engels

Reserveringskosten: € 16,00 per boeking

Voor reserveringen: 040-29 79 115/groepen@vvveindhoven.nl

 

Posted in VVV Eindhoven | Leave a comment

Stichting Jazz’n Eersel succesvol van start

Initiatiefnemer Van Leeuwen: “ Ik wil geen statisch concert.”

 

‘Get jazzed in Eersel!’ Als het aan Mario van Leeuwen ligt is Eersel binnenkort een centrum voor muzikale fijnproevers. De initiatiefnemer van Jazz’n Eersel ziet volop mogelijkheden voor het genre om voet aan de dorpsgrond te krijgen. Voor het komende jaar staan er al een dertigtal optredens op stapel maar de ambities reiken verder. Initiatiefnemer Van Leeuwen vertelt over de organisatie en plannen voor de toekomst.

 

Door Franca Gilsing

 

 

Nog maar net begonnen heeft Jazz’n Eersel al enkele festiviteiten georganiseerd. In 2008 was er de Big Band Jazz Sound in Eersel en de stichting nam in 2009 deel aan de jaarlijkse Eersel-Postel Rally door op de markt optredens te verzorgen. Voor eind 2009 en 2010 zijn de plannen uitgebreid, Van Leeuwen vertelt: “Samen met restaurant Nu organiseren we meerdere jazzoptredens. Voorlopig een keer in de maand op vrijdagavond vanaf 11 december maar bij succes wordt de frequentie verhoogd. Het worden kleine sessies met een intieme sfeer.” Het eerste optreden staat vast en wordt verzorgd door een Easy Listening Jazz gezelschap Gretsch Combo, zij treden op van negen uur ‘s avonds tot middernacht. Ook in de toekomst blijven de optredens bij Nu kleinschalig, Van Leeuwen kijkt echter al verder: “Misschien komen er in de zomermaanden extra optredens in de tuin van het restaurant.”

 

Jamsessies

Naast de kleine optredens wil Jazz’n Eersel in de Muzeval een vijftal betaalde concerten opzetten. Welke namen er op het programma zullen staan is nog niet zeker. Van Leeuwen wil talent een podium bieden, waar zij dan vandaan komen maakt niet zoveel uit. “Jazzmuzikanten willen zo ontzettend graag spelen. Het zijn de enige artiesten die in staat zijn voor een lege zaal op te treden, ze vinden het gewoon leuk.” Hoewel de programmering voor de Muzeval nog niet rond is weet Van Leeuwen al hoe een perfecte avond zou verlopen: “Ik wil geen statisch concert. Als de muzikanten na afloop in de kantine voor het publiek blijven doorspelen en wanneer er spontaan jamsessies ontstaan, dan is de avond geslaagd. Mijn doelstelling is om voor de muzikanten én het publiek iets te faciliteren dat leuk is.”

 

“Ook in Eersel”

Eersel laat zich momenteel (nog) niet echt kennen als een ‘centrum voor Jazz’. De liefde voor de muziek kreeg Van Leeuwen dan ook elders te pakken: in Den Haag. Hij komt naar eigen zeggen uit een echt ‘muzikaal nest’ en gaf in de hoofdstad jarenlang leiding aan een Big Band. Voor zijn werk verhuisde hij 20 jaar geleden naar Eersel waar hij nu een platform voor jazzmuzikanten en -liefhebbers wil oprichten met Jazz’n Eersel. Van Leeuwen: “Er zijn veel jazzliefhebbers in de regio, dat bewijzen onze afgelopen evenementen. Deze mensen zijn nu verplicht om naar Eindhoven te gaan; daar bestaat al enige tijd een jazzscene. In mijn bescheidenheid vind ik dat dat ook in Eersel moet kunnen.”

 

Timing

“Ik zoek naar lokale en nationale getalenteerde muzikanten. Beginnend talent geef ik graag een kans maar het moet wel goed zijn natuurlijk.” Startende muzikanten raadt hij aan zich eerst aan te sluiten bij een ervaren gezelschap: “Jazz is moeilijk om te spelen: het is niet alleen beheersing van techniek, het gaat om timing. Dat leer je alleen door ervaring.” Getalenteerde muzikanten komen volgens Van Leeuwen vanzelf uit bij jazz: “Als beginner, bijvoorbeeld trompettist leer je eerst je instrument te beheersen, daarna moet je leren muziek te maken bij bijvoorbeeld een fanfare. Op een gegeven moment ga je de timing voelen; als je zover bent ga je naar jazz.”

 

Streetparade

Het muziekgenre is ontzettend veelzijdig volgens de initiatiefnemer van Jazz’n Eersel: “Het is een samenvoeging van alle muziek: Afrikaanse muziek en strakkere Europeese muziek. Daaruit zijn weer allerlei vormen van jazz gestoomd, enkele voorbeelden: Big band, Swing jazz met Latijns-Amerikaanse invloeden en bijvoorbeeld jazz oude stijl: New Orleans of Dixieland.” Met het laatste subgenre wil Jazz’n Eersel graag gaan werken in een zogenaamde streetparade: een optocht van looporkesten. Voorlopig blijft het echter bij een idee.

 

Financieel plaatje

Voorlopig heeft Jazz’n Eersel het druk met de aankomende optredens en het werven van sponsoren. Want zoals bij elke organisatie is er geld nodig om te evenementen te kunnen bekostigen. Van Leeuwen: “Ik moet een financieel draagvlak creëren. Het is liefdewerk oud papier. Als we zeggen, dat biedt geen soelaas, dan stoppen we ermee.” Stichting Jazz’n Eersel zoekt vijf grote sponsoren, maar ook particulieren zijn welkom en kunnen ‘vriend van’ worden. Van Leeuwen vult aan: “En meer leden voor de stichting kunnen we ook gebruiken. Tot nu toe doe ik het alleen met Rob Cappon, daar mogen best mensen bij.”

 

 

Meer informatie kunt u vinden op: www.jazzneersel.nl

 

 

Posted in Artikel | Leave a comment

Sok

Onderweg van werk naar huis zag ik op straat één sok liggen. Het ‘gezellige’ patroon van de sok, een witte ijskristal op een rood met blauwe gestreepte achtergrond stond in schril contrast met de staat waarin het verkeerde: nat en vies als gevolg van het koude winterweer en verkeer dat dagelijks over de weg rijdt. De andere helft van het paar was niet te bekennen. Een sok alleen geeft te denken

vind ik, welke omstandigheden leiden tot het eindresultaat van een enkele sok op straat?

 

Is een eenzame sok het equivalent van één koude voet? Is er iemand geweest die onderweg opeens besloot ‘n sok uit te doen? Na een uitgaansavond misschien? Of was de sok door heftige windvlagen van een waslijn gerukt om op staat terecht te komen? (Wie hangt er met dit weer trouwens zijn was buiten op? Dit moet een marteling voor het wasgoed zijn, in dat geval is er misschien geen sprake van ‘ontvoering door de wind’ maar van een bewuste vluchtpoging van de sok.)

 

Een verhaal over één sok hoorde ik een tijdje geleden in Kamp Vught, een concentratiekamp ten tijde van de tweede wereldoorlog. Tijdens de rondleiding vertelde de gids levendig over wat één sok voor iemand kan betekenen. Het verhaal ging als volgt: in het kamp was het verboden voor de gevangenen om sokken of kousen te dragen, daarbij maakte het niet uit of het nu zomer of winter was. Toch werden sokken soms door familieleden naar de mensen in het kamp gestuurd. Deze kwamen niet altijd op hun bestemming aan: de bewaking had er plezier in pakketjes uit te pakken en de inhoud (als deze niet door hen voor persoonlijk gebruik gestolen werd) in grote soepketels te gooien waaruit de gevangenen hun eten kregen. Op een dag trof een gevangene één sok aan in zijn soep. Hij droogde de sok en vanaf die dag had hij één warme voet.

Een recenter en luchtiger verhaal heeft te maken met een jongen en een meisje die elkaar tegenkwamen op een feestje. Het meisje had die week een paar nieuwe sokken gekocht die ze op het feestje voor de eerste keer droeg. Gedurende de avond was een broekspijp ietjes omhoog gekropen waardoor er één sok zichtbaar was. Een jongen merkte het op en maakte een opmerking over de sok. De twee raakten in gesprek en kregen verkering. Zeven jaar later zijn ze nog steeds bij elkaar.

 

De verhalen hierboven gaan natuurlijk niet primair over een sok, de eerste gaat over de verschrikkingen van het kampleven, het tweede verhaal over het gegeven dat liefde ook door de meest gewone onderwerpen naar boven kan komen drijven.

Een sok is dus nooit maar een sok, er schuilt altijd een verhaal achter. Geloof me, als meisje dat ongeveer zeven jaar geleden nieuwe sokken kocht spreek ik uit ervaring.

 

 

Posted in Columns | Leave a comment

Een wolkje aan de lucht

Nederlandse wolken zorgen voor veel bekijks. Ze worden bestudeerd, geanalyseerd en soms zelfs gevreesd. Boeren houden het weer iedere dag goed in de gaten, postbodes houden vanaf september een regenpak onder handbereik. Voor sommige mensen brengt de voorspelling van buien een glimlach op het gezicht maar alleen als er een vakantie in het buitenland aan zit te komen. Een groep die meer bezig zijn met het weer dan wie dan ook zijn mensen die net een datum voor hun bruiloft hebben geprikt. Vanaf dat moment wordt er gehoopt en gebeden want op een grijs bewolkte dag lijkt de feestvreugde in mineurstemming, de bruidsjurk (en bruid) minder stralend en de zorgvuldig gekozen feestlokatie meer spookhuis dan sprookjeskasteel.

 

Helaas voor hen wonen nu eenmaal in Nederland en is de kans op wolken groot en blijft klagen over het weer volkshobby nummer één. Toch mag wat mij betreft wat meer waardering voor het Nederlandse weer komen. Daarom ben ik blij met de opkomst van een andere vrijetijdsbesteding: wolkenfotografie. Wie de term googled kan kiezen uit honderden websites. Niet verwonderlijk, de Nederlandse wolken zijn vaak groots, geregeld dreigend, soms schaapachtig maar bijna altijd buitengewoon prachtig. En misschien wel de prettigste eigenschap van wolken: ze zijn ieder uur van de dag weer anders. Goede voorbeelden van de wolkenpracht zijn te vinden in het boek ‘Hollandse luchtenwolken’ (2009). Op 192 bladzijden wordt met beeld en woord een impressie van Nederlandse hemelen gegeven. Voor de fotografie bestond werden aansprekende luchten op een andere manier vastgelegd, door de schilderkunst uit de Gouden Eeuw kreeg het Nederlandse weer wereldfaam. Vergezichten van havens en steden zoals Amsterdam kregen hierdoor extra kleur en dramatiek. In latere tijden legde Vincent van Gogh het vaak onstuimige weer vast door zijn brede penseelstreken. Andere voorbeelden van de Nederlandse ‘wolkencultuur’ zijn te vinden in de literatuur. Martinus Nijhoff schreef ‘De Wolken’, een gedicht dat zich wat mij betreft laat omschrijven als een ‘wolken staren’-smartlap.

 

‘Ik droeg nog kleine kleeren, en ik lag/ Lang-uit met moeder in de warme hei,/ De wolken schoven boven ons voorbij/ En moeder vroeg wat ‘k in de wolken zag/ En ik riep: Scandinavië, en: eenden,/ Daar gaat een dame, schapen met een herder-/ De wond’ren werden woord en dreven verder,/ Maar ‘k zag dat moeder met een glimlach weende./ Toen kwam de tijd dat ‘k niet naar boven keek,/ (…)/ -Nu ligt mijn jongen naast mij in de heide/ En wijst me wat hij in de wolken ziet,/ Nu schrei ik zelf, en zie in het verschiet/ De verre wolken waarom moeder schreide-.’ ( Door plaatsgebrek is niet het hele gedicht geplaatst.)

 

Er valt op vele manieren van de Nederlandse wolken te genieten; al lezend of tijdens een bezoekje aan een museum. Maar de beste manier blijft gewoon door zelf omhoog te kijken. Maar wanneer je naar buiten gaat vergeet dan niet een paraplu mee te nemen. Het blijft Nederland natuurlijk.

 

Posted in Columns | Leave a comment

Debat-kijken

 

Soms, heel soms, noem het zelfkastijding, kijk ik een politiek debat op tv. En niet soms, nee, altijd hou ik het na een aantal minuten voor gezien. Mijn record-kijktijd is blijven steken op een kwartier, bij het debat over de noodzaak van een enqûete naar ‘onze’ beweegredenen om naar Irak te gaan. Het langdurige wellus-nietus-spelletje, met een meerderheid voor wellus maar een uiteindelijke verkapte nietus-uitkomst (wel een onderzoek, maar geen parlementaire enquête), smoorde mijn aanvankelijke kijkenthousiasme in de kiem.

 

We weten het natuurlijk allang, politiek is geen populair onderwerp voor wie niet in de politiek zit. Voor buitenstaanders heeft het geen aantrekkingskracht om naar te kijken en je bedenkt je wel twee keer voordat je je met politici in laat. En dat terwijl het zo belangrijk is: de volksvertegenwoordigers spelen het politieke spelletje voor ons, dan moeten wij toch minstens wat meer van het spel afweten of kennis maken met de spelers. Afgelopen week besloot ik mijn burgerplicht te vervullen en heb ik enkele lokale volksvertegenwoordigers ontmoet tijdens een informatieve avond.

 

De bijeenkomst waar ik naar toe ging was niet zomaar een politieke bijeenkomst. Nee, het was opgezet om meer vrouwen voor de politiek te interesseren en was georganiseerd door ambassadeurs van de groep ‘Vrouwen in de Politiek’. Vrouwen zijn zwaar ondervertegenwoordigd in de politiek (bij middelgrote gemeentes is ongeveer 25% van de raadsleden vrouw), maar er wordt hard gewerkt om dit te veranderen. Zo vertelde een Brabantse politica op de bijeenkomst hoe zij vrouwen bij de plaatselijke politiek betrokken heeft. Dit was een hele opgave, zij moest namelijk twee aanvankelijk weinig enthousiaste partijen bij elkaar brengen: de heren politici en de (toen toekomstige politieke) dames. De heren die al in de politiek zaten zeiden tegen haar: ‘Misschien zijn er wel goede vrouwelijke raadsleden maar waar?’ maar zochten niet zelf. Dat ook de dames niet overliepen van ambitie blijkt uit de veelgehoorde reactie: ‘Politiek lijkt me interessant maar ik weet niet of ik het kan’, maar zochten vervolgens niet naar de mogelijkheden.

 

En dat terwijl er zoveel te winnen valt met meer vrouwen in de politiek. Al was het alleen maar omdat er zo automatisch meer kennis over de helft van de bevolking in de politiek komt. Maar ook vaardigheden van vrouwen zijn broodnodig in dagelijkse realiteit van de politici, bijvoorbeeld bij vergaderingen. Zo schijnen vrouwen, als er een duidelijk doel voor ogen is, veel sneller tot besluiten te komen waardoor vergaderingen een stuk minder lang duren. Dit omdat vrouwen meningen die al verwoord zijn, niet nog eens per see in hun eigen woorden willen herhalen. Bovendien zijn ze in het algemeen beter in staat zich te verplaatsen in de ander en komen zo in overleg sneller tot een gezamenlijk besluit. En dat heeft niet alleen voordelen voor de politiek maar ook voor mij persoonlijk; misschien dat ik dan eindelijk mijn record politieke debat-volgen kan verbeteren.

 

Posted in Columns | Leave a comment

Bord voor je kop

Nu de dagen weer langer en warmer worden ga ik hoe langer hoe meer wandelen. Op ‘n vrije dag, na mijn werk, zelf om half zeven is het nog prima wandelweer. Eindelijk kan ik mijn vitamine C, die ik de hele winter heb opgespaard met het eten van mandarijntjes en sinaasappels, met behulp van de vitamine B (van de zon) opnemen in mijn lichaam.

 

En terwijl de vitamines mijn hersens beter laten werken, brengt het wandelen me tot rust en kan ik gaan denken over de écht belangrijke dingen in het leven. Die onderwerpen betreffen onderwerpen zoals mijn eigen werk, de boodschappen, vrienden bij wie ontslag dreigt en die nog geen werk hebben. In die volgorde. Allemaal niet wereldschokkende onderwerpen maar wees eerlijk: de wereld zoals jij die waarneemt begint natuurlijk bij jezelf. Om in de woorden van Theo Maassen te spreken, ik vind het erg rot dat het in veel gebieden van de wereld zo slecht gaat, maar ik vind het veel rotter om met schone sokken op een natte badkamervloer te staan.

 

En daarom staat China (instortende economie), Afrika (de democratieën die er zijn staan er niet goed voor) en Afghanistan (instortend alles) achteraan mijn lijstje. Zelfs achter de vraag of de Jacobusschool wel of niet moet samengaan met de Willibrordusschool op de laatste lokatie. Of de te nemen verkeersmaatregelen in Vessem bij de Kuilenhurk. Is dit een kwestie van ‘een bord voor je kop hebben’, of gezond egocentrisme?

 

Dit denk ik allemaal terwijl ik door de bossen loop. Erg tot rust zijn mijn gedachten dus niet gekomen. Dan brengt mijn wandeltocht me naar een grote vijver. Het zonnetje is gezakt en de hemellucht wordt prachtige weerspiegeld op het water. Her en der dobberen eendjes en waterhoenen rond. Dan valt mij een bord op, dat vlak bij het water staat: erop staat: pas op: gevaarlijk ijs. Ik kijk nog eens naar het water. Soms brengt een bord voor je kop een glimlach op je gezicht.

 

Posted in Columns | Leave a comment

Eerste editie Veldhovense atelierroute druk bezocht


Door kunst leer je zonder oogkleppen naar je omgeving te kijken”

 

De vlaggen hingen uit en de deuren stonden wagenwijd open. Tijdens de eerste atelierroute ‘Kunst in het rond’ op 13 en 14 september stelden Veldhovense creativelingen hun werkplaatsen open voor geïnteresseerden. Opzet van het weekend was Veldhovense kunstenaars met het publiek en elkaar op een laagdrempelige manier in contact te brengen.

 

De eerste editie van ‘Kunst in het rond’ werd druk bezocht, het is ook niet iedere dag dat een kijkje in de keuken van een kunstenaar genomen kan worden. Deze ‘keukens’ bestaan uit woonhuizen, keten en opslagplaatsen die al dan niet gedeeltelijk in gebruik zijn genomen als atelier en expositieruimte. Door een geplaatste vlag voor de ingang waren de opengestelde ruimtes herkenbaar voor het publiek. Een van de deelnemers was Wilma Linders, voor haar is kunst een manier van leven: “Ik ben kunstenaar, ik kan niet anders.” De kunstenares is erg enthousiast over het initiatief: “Alle geïnteresseerden kunnen komen kijken, niet alleen de pure kunstliefhebber is welkom. Er zijn ook al mensen langsgekomen die hier in het dagelijks leven vaak voorbij rijden en wel eens wilden zien hoe het er van binnen uitziet, leuk toch?” Linders is geïnteresseerd in contact met het publiek maar ook betrekkingen tussen de Veldhovense creativelingen zelf vindt zij belangrijk: “Ik heb me samen met anderen ingezet voor een ontmoetingsplek voor kunstenaars, dat is gelukt met de realisatie van expositieruimte ‘De Verdieping’. Er gebeurt gelukkig steeds meer op dat vlak; de atelierroute is daar een voorbeeld van.” Verstandhoudingen met anderen neemt als thematiek ook een belangrijke plaats in bij het werk van Linders. Haar kunst bevat veel symboliek rond kijken en begrijpen of zoals ze het zelf noemt: kijken en de kijkrichting. “Blijft iemand vasthouden aan wat hij kent of ziet, of gaat hij verder dan uiterlijkheden?” vraagt Linders zich af.

 

Nicole van Herpen

Tijdens de atelierroute is kunst in allerlei soorten en maten te zien maar de kunst van Nicole van Herpen is altijd groot. Van Herpen: “Het volume heb ik nodig, als ik mijn werk kleiner zou maken zou ik me niet goed kunnen uitdrukken.” In haar atelier aan de Dorpstraat konden bezoekers tijdens de atelierroute haar schilderijen bekijken. Op een rij hangen een aantal werken met het vrouwelijk naakt als onderwerp. Van Herpen zet met minimale robuuste penseelstreken de zachte ronde lichaamsvormen op het doek waarbij ze gebruik maakt van felle kleuren. Hierdoor heeft haar werk een figuratief en expressief karakter. “Ik ben graag bezig met gevoel en er zit veel emotie in het menselijk lichaam,” vertelt Van Herpen over haar thematiek. De atelierroute is volgens de kunstenares een goede manier om het publiek met de Veldhovense kunst in contact te brengen: “Tijdens dit weekend is de drempel om binnen te komen erg laag, hierdoor worden mensen geprikkeld om zich meer met kunst bezig te houden. Dit vind ik belangrijk want door kunst leer je zonder oogkleppen naar je omgeving te kijken.” Ook Van Herpen kijkt tijdens het weekend verder dan haar eigen atelier groot is: “Ik vind het leuk om te laten zien waar ik mee bezig ben maar ook om anderen te ontmoeten. Aan het weekend doen bijna 40 deelnemers mee, het was voor mij een verrassing om te zien waar zij zich mee bezig houden.”

 

Bezoekers

De werken van Van Herpen worden druk bewonderd tijdens het weekend. De familie Scheepers, bestaande uit Nita (48), Lieven (11) en Wim (53) hebben de tijd genomen om een aantal ateliers van binnen te zien. Het atelier Van Herpen is de achtste die ze op de zaterdag bezoeken. Nita: “Voordat we op pad gingen hebben we op internet naar de deelnemers gekeken. We hebben een paar ateliers gekozen en die gaan we vandaag en morgen af.” Wim en Nita hadden al eerder kennis gemaakt met het werk van Van Herpen. Wim: “Er ontstaat diepte in haar werk door de kleuren. Ik vind het net glas lijken, alsof er licht vanachter uitkomt.” Ook Lieven is enthousiast: “Ik vind dat ze mooie kleuren gebruikt.” Lieven blijkt ondanks zijn leeftijd al een echte kunstliefhebber. “Ik wilde mee,” zo reageert hij op de plagerige suggestie van zijn moeder dat hij mee ‘moest’. Op de vraag wat hij tot nu toe van de atelierroute vond antwoordt Lieven dat hij veel mooie kunstwerken heeft gezien. De atelierroute heeft de familie op een positieve manier verrast vertelt Nita: “Ik wist niet dat er zoveel kunstenaars in Veldhoven woonden. Wat ik tot nu toe gezien heb overstijgt duidelijk het hobbyisme dat ik toch een beetje verwacht had. Het is mooi om te zien dat er zoveel mensen op avontuur gaan in de kunst.” Wim vult aan: “Het inspireert.”

 

Laagdrempelig contact met de kunsten.

Verbazing over de deelnemers was bij meerdere bezoekers te zien vertelt Ot Ottenheim, medewerker Stichting Stimulans en Marktplaats Cultuureducatie en een van de organisatoren van de route: “Veel mensen zeggen verrast te zijn over het aantal kunstenaars maar in werkelijkheid zijn het er veel meer, een stuk of tachtig. Het blijkt dat veel kunstenaars geïsoleerd werken en weinig opvallen voor het publiek terwijl veel kunstenaars hun werk juist willen laten zien.” In totaal deden 37 kunstenaars mee, hiervan exposeerden 3 kunstenaars niet in hun eigen atelier maar in expositieruimte ‘De Verdieping’. Voor de atelierroute stapten de kunstenaars buiten hun creatieve domein en stelden een werkgroep op om het weekend mogelijk te maken. Voor het echter zover was had Ottenheim al een hoop werk verzet samen met Hans Zoete, directeur van Museum ’t Oude Slot: “Wij zijn nu de kartrekkers geweest, dit is voor volgende edities niet de bedoeling hoewel we de kar wel af en toe willen duwen.” Het initiatief ‘Kunst in het rond’ zou in volgende edities een wisselende invulling moeten krijgen aldus Ottenheim: “Een kunstmarkt volgend jaar zou een goede manier zijn om een groter bezoekersaantal op te bouwen, met het jaar daarop weer een atelierroute.” De eerste editie was volgens de mede-organisator zeer geslaagd, vooral de zondag trok veel bezoekers. “Gemiddeld waren er zo’n honderd bezoekers per deelnemer. Dat is ruim boven de 60 die ik had verwacht,” deelt Ottenheim tevreden mee.

 

Posted in Artikel | Leave a comment

Anja Camps-Verhoef al meer dan dertig jaar vrijwilligster


Het is een ‘win-win’ situatie.”

 

 

Anja Camps regelt wat af als vrijwilligster, het organiseren van activiteiten bij verschillende verenigingen is ‘haar ding’. Anja over haar werk: “Je geeft tijd voor anderen maar doet het ook voor jezelf.”

 

Anja Camps (56) zit al een aantal decennia in het ‘vrijwilligersvak’. Naast Stichting Stimulans is ze sinds 1972 lid van Carnavalsvereniging ‘De Plekkers’, haar man zat toen al bij de vereniging. Anja: “Ik ben een echt carnavalsmens. Ik heb onder andere de dansmariekes getraind, in het bestuur gezeten en diverse presentaties voor Prinsen en Jeugdprinsen in elkaar gezet. Ook heb ik 9 jaar in de evenementencommissie van de SOK gezeten. De afkorting staat voor ‘Stichting Organisatie Karnaval’, “De enige keer dat we karnaval met een ‘k’ schrijven”, zegt Anja lachend. Haar werkzaamheden daar bestonden vooral uit ‘regelen’, zo organiseerde ze vroeger met deze commissie het Prinsenbal en het Schlagerfestival. Sinds vijf jaar zit ze ook in het bestuur van de SOK. Hoewel de werkzaamheden veel tijd kosten vindt ze het leuk om te doen.

 

Zoeken en boeken

In sommige periodes van het jaar heeft Anja Camps het extra druk. Op het einde en in het begin van het nieuwe jaar vinden naast de meeste S.O.K. activiteiten ook de uitreiking van de vrijwilligersprijs en de vrijwilligersavonden voor Stichting Stimulans plaats. De stichting brengt vrijwilligers en organisaties die vrijwilligers zoeken bij elkaar. Anja Camps werkt met veel plezier samen met 8 teamleden:“Eigenlijk zijn we een uitzendbureau voor vrijwilligers”. Nadat werk voor de vrijwilligers is gevonden worden deze zeker niet vergeten. Een goed voorbeeld hiervan zijn de Veldhovense ‘vrijwilligersavonden’, die ze met Marjon Middel-van de Laar, de coördinator van Stimulans organiseert. Tijdens drie avonden worden de vrijwilligers getrakteerd op een geheel verzorgde avond in Theater De Schalm. Het organiseren van de avonden is leuk en uitdagend vertelt Anja: “We moeten artiesten zoeken en boeken en ook een passend cadeautje uitzoeken dat we de mensen aan het einde van de avond mee geven. We hebben een hoop lol bij het organiseren, niet alleen met de voorbereidingen maar ook tijdens de avonden zelf, in de coulissen. Zo was er vorig jaar een illusionist geregeld, wij konden zien hoe hij het allemaal klaar speelde maar ook wat er fout ging.”

 

Contact

Sinds 2007 zijn bij haar werkzaamheden ook activiteiten voor het lotgenotencontact astma/copd gekomen. Anja Camps heeft allergisch astma, een van de redenen waarom ze geen zwaar fysieke arbeid meer kan en mag doen. Over haar werkzaamheden: “We hebben een aantal bijeenkomsten georganiseerd voor lotgenoten in het Maxima Medisch Centrum Eindhoven met een heel goede opkomst. We hopen door middel van deze avonden groepjes te gaan vormen die een keer per maand bij elkaar komen om te praten, niet alleen over je ziekte maar over allerlei dingen.”

 

Vrijwilliger voor de vrijwilliger

Voor haar vrijwilligerswerk is Anja Camps bedankt door de gemeente Veldhoven: in 2005 ontving ze samen met haar man de ‘vrijwilligersmedaille in goud’. “Die krijg je als je meer dan dertig jaar vrijwilligster bent.” vertelt Anja. Ze blijft na al die jaren gemotiveerd: “Je geeft tijd voor anderen maar doet het vooral voor jezelf. Het moet voor beide partijen een win-win situatie zijn.” Gelukkig steunt haar man haar bij al haar werkzaamheden. ‘Hij is zeg maar de vrijwilliger voor deze vrijwilligster’, zegt Anja Camps lachend.

 

Kent u een vrijwilliger die het verdient ‘ingelijst’ te worden of bent u er zelf een? Laat het onze redactie weten!

 

Posted in Artikel | Leave a comment

Leren leren

Inhoud:

Tijdens je school of studie kun je het gevoel hebben vast te lopen. De stof lijkt een grote berg waar je moeilijk orde in kan scheppen.
Toch kun je leren om slimmer te leren! Aan de hand van kleine stukjes theorie,gevarieerde opdrachten en oefeningen met leertechnieken kun jij binnen een paar bijeenkomsten zichtbaar beter leren.

Resultaat:

Je hebt verbeterde vaardigheden op het gebied van studeren,o.a. de leessnelheid en de vaardigheid om dingen te ordenen en samen te vatten.
Je vindt leren weer leuk en hebt meer zelfvertrouwen. Je durft ervoor te kiezen om weer een opleiding te gaan doen..

De training bestaat uit 3 bijeenkomsten

Data: 24, 31 maart, 7 april 2011
Tijdstip: 19.30 – 22.00 uur
Locatie: Vrouwenschool Berghemseweg 8a, Oss
Kosten: € 30,-

 

Posted in Epicentrum | Leave a comment